Joris logt op Delijst.net over een IM-programma dat specifiek is ontwikkeld voor WiFi-apparaten. "Stel je zit op een bankje in het park, of je voelt je eenzaam in de lounge van een internationale luchthaven, dan is Trepia iets voor jou!".

Om dit soort applicaties minstens een kans van slagen te geven, is een lappendeken van WiFi-toegangspunten nodig. Een situatie die vooralsnog verre van realistisch is op de meeste plaatsen in Nederland (universiteitsterreinen, congrescentra en vliegvelden daargelaten).

Telecom-analist Jaap van Till van bureau Stratix schetst de ontwikkeling van WiFi-projecten: "Eerst is er WiFi buitenshuis waarbij een DSL-verbinding met de buren gedeeld wordt. Vervolgens ontstaan er hotspots, bedrijven en congrescentra richten hun gebouwen zo in dat er binnen een dekkend draadloos netwerk is voor aanwezigen. De derde fase is dat PDA's en laptops het radiosignaal doorgeven."

Van Till pleit voor het tijdelijk vrijgeven van de 2,6 Ghz-band. WiFi gebruikt de 2,4 Ghz-band, maar capaciteit binnen dat spectrum wordt schaarser. De 2,6 Ghz-band wordt vooralsnog niet gebruikt en is gereserveerd voor UMTS-capaciteitsuitbreiding vanaf 2008. De telecomexpert wil de niet gebruikte band voor gebruikers, bedrijven en laboratoria vrijgeven als proefvijver voor nieuwe applicaties. Dat is volgens hem destemeer nodig omdat telecombedrijven bezuinigen op hun R&D-werk.

Het verschil tussen WiFi en de 2,6 Ghz-band (ooit bedoeld voor wireless local loop) is, behalve de frequentie, ook de reikwijdte. Het bereik van WiFi is tien keer beperkter dan dat van de wellicht vrij te geven band.

Tot welke praktijk kan een genetwerkte omgeving leiden? Wired Magazine-verslaggever Josh McHugh liep enkele dagen rond bij de Amerikaanse universiteit Dartmouth College. In de categorie Teasers:

"Male student: i'm so fucking exhausted from all this studying ... aaaaaah.

Female student: all this studying makes me wanna fuck ... aaaaah ; ) ... want a little study break? ; )"

Lees verder in Wired 10.10.