Zojuist eindigde het kort geding tussen Stichting Brein en een vijftal Nederlandse internetproviders. Copyrightpolitie Brein kent de IP-adressen van Nederlanders die auteursrechtelijke bestanden aanbieden, maar de providers willen niet zonder slag of stoot de NAW-gegevens van die klanten overhandigen. Moeten ze wel of niet, dat vocht men uit voor de Utrechte rechter. Voor 14 juli is de uitspraak.

Tijdens de zitting werden twee zaken eindelijk wat duidelijker.

Ten eerste de vraag: vanaf welke hoeveelheid via Kazaa gedeelde liedjes begeef je je in het vizier van Brein? Het blijkt dat wanneer je 312 of minder MP3'tjes deelt via p2p dat Brein je met rust laat. Echter, Nomen Nescio die 411 MP3'tjes deelde kreeg de copyrightpolitie wel op zijn dak. Ergo: de grens ligt ergens rond de 400 nummers.

Ten tweede: hoe gaat Brein te werk bij de opsporing? Planet Multimedia:

"(...) Media Sentry werkt volgens [advocaat] Roos alleen met IP-adresssen van Nederlandse internetters, niet met andere persoonlijke gegevens. Brein stuurt een lijst met Nederlands repertoire naar Media Sentry. Dat is een lijst met muziek die Brein in Nederland beschermt, onder andere voor Buma/Stemra. Het Amerikaanse bedrijf Media Sentry gaat vervolgens op Kazaa op zoek naar inbraken op auteursrecht. Ze downloadt een lijst met namen van de nummers maar ook de liedjes zelf van de pc van de schender en stuurt deze, inclusief het IP-adres van de wetsovertreder, terug naar Brein. (...)"