januari 26, 2004
Leuk Japans bloed in Zatoichi
'Zatoichi' (2003; IFFR, IMDb, slechte trailer) is lang niet zo bloederig als de film in de media werd beschreven. Misschien ontbreekt het professionele filmbesprekers de fantasie om het soms vermakelijke effect van de vele moorden onder woorden te brengen. Hoe dan ook, het aantal doden overtreft niet die van een gemiddelde Amerikaanse actiefilm. Waar de film zich duidelijk in onderscheidt is de humor waarmee het verhaal zich onrolt. De lachen zitten verborgen in subtiele scenes, in combinaties tussen muziek en beeld, of scenes die juist net iets te kolderiek zijn. Afgelopen zondag was de laatste voorstelling.
Het verhaal gaat over een blinde Japanse masseur die een dorpje met zijn samoerai-zwaard bevrijdt van het juk van het onderdrukkende dorpshoofd en zijn hulpjes. Zo, en dat in een zin. Zonder scrupules wordt de boeven op gepaste wijze hun lesje geleerd, al zullen ze hun leven nooit meer kunnen beteren. De tweede verhaallijn is een speurtocht van een 'broer' en zus die de moord op hun ouders en brusjes willen wreken. In eerste instantie lopen de twee verhaallijnen parallel. Halverwege de film wordt het verband tussen de lijnen duidelijk.
Tijdens de film komt de masseur maar een keer aan masseren toe. We moeten maar geloven dat dat zijn werkelijke beroep is. Het feit echter dat er nog een gekke buurjongen door de film heen rent, verkleedt als samoerai, en ook samoeria die geen meester meer heeft, doet vermoeden dat er nog een tweede betekenis in de film verborgen zit. De wannabe samoerai, de afvallige samoerai en de 'echte' samoerai, vermomd als masseur, geven drie beelden van een oud eervol Japans ambacht. Culturele kennis ontbreekt me echter om daar iets steekhoudends over te zeggen, als dat ueberhaupt mogelijk is.
De film eindigt uiteindelijk met een vermakelijke dansscene, die Japanse, Caraibische en Amerikaanse invloeden met elkaar vermengt. Let wel, de hele film leek zich tot op dit punt eeuwen geleden af te spelen. Tekenend voor vermakelijke visuele kwinkslagen.
Scheur: 4 (op een schaal van 5)
Posted by erwin at januari 26, 2004 08:11 pm | TrackBack