... en kwam gisteren in beeld in 'Schultze Gets the Blues' (2003; IFFR, IMDb). De film speelt zich af in het oude Oost-Duitsland en vertelt het verhaal van Herr Schultze en zijn twee vrienden. De drie zijn ontslagen/gepensioneerd uit de mijnen.
Het verhaal ontwikkelt zich tergend langzaam, wat tevens tekenend is voor de dorpse bekrompenheid, of liever: de drukkende sfeer. Deze stroperigheid en combinatie met knullige menselijke verhoudingen zijn de lachopwekkers.
Schultze wint met zijn accordeon een wedstrijd en mag zijn muziekvereniging vertegenwoordigen bij een Duits feest in de de Verenigde Staten. Daar beginnen de problemen en kruipt de film al weer naar het einde.
Welke problemen? Schultze won namelijk met een onconventioneel accordeon-nummer: Zydeco-muziek [uitleg] uit de zuidelijke V.S. Voorafgaand aan de lokale muziekwedstrijd hoort Schultze een hem onbekend deuntje en tracht het na te spelen. De genen dwingen hem echter polka te spelen. Zijn vader speelde polka, Schultze speelt polka. Eigenlijk mag Schultze geen Zydeco spelen. Na veel vijven en zessen mag de accordeonist zijn nieuwe liefde toch ten gehore brengen tijdens de muziekwedstrijd. De dikke Duitser leeft op en ontwikkelt een soort (door zijn dorpsgenoten) verboden liefde voor de muziek.
Hij wint de wedstrijd en mag naar Amerika. Daar aangekomen blijkt het Duitse feest een grote domper, polka is Schultze's oude liefde geworden. Schultze steelt een bootje en begint een speurtocht naar zijn nieuwe muziekliefde. Het einde is onverwacht, tragisch maar geeft de kijker wel voldoening.
De scheur ging in nummer 4 op een schaal van 5.
Posted by erwin at januari 26, 2004 08:45 pm | TrackBack